cuadernillo desencuadernado

Febrero 27, 2004

O eso creo. Pero más liado que nunca en mucho tiempo. Qué puñeta que cuando uno tiene cosas que contar le falta tiempo para ello. Recuerdo que empecé a escribir aquí en un mal momento, como una medida "saludable" para mantener algún tipo de organización y orden. Desde luego que no pretendía escribir todos los días; jamás he tenido demasiado que contar. Ni ganas.

Estos días me han pasado algunas cosas. Se ha casado un buen amigo, y yo he sido parte necesaria para ello, aunque obviamente no suficiente. Y aunque uno no sea precisamente del club de los "sí, quiero", reconozco que hasta me emocioné un poquillo (si alguien me recuerda esto, lo negaré por los cuatro costados). Antes de la boda, cómo no, disfrutamos una formalita despedida de soltero (el único soltero era yo... así que lo de "formalita" no era coña).

En fin. A ver si en un par de días me animo y os cuento un procedimiento experimental para los que están en ciernes de pasar por el altar con la contraria. Seguro que a más de uno le interesa (qué mala leche).

Comentarios:

  1. Jeje, qué vas a contar...¿bodas rito taichí? O estilo Las Vegas; Danuto vestido de Elvis no estaría nada mal... En fin, me alegro de que hayas vuelto.
    Ah! y si lo de la emoción en las bodas (no, tú no, el que estaba a tu lado...) se repite, que conste que es un mal síntoma....

    Posteado por carmen - Febrero 28, 2004 04:20 PM

  1. Qué cabritooooooooooo...
    Pues yo tengo una amiga que me dijo el otro día: «a ver si con esto te veo llorar, cabrón». Así que espero no emocionarme mucho para no tirar por la ventana años y años labrándome merecida fama de tipo duro.

    Un asco, esas despedidas de soltero. En realidad sólo he estado en una, pero era de ésas, de las formalitas. Y por culpa de la dejadez de los demás, los dos únicos animados nos cogimos una melopea de campeonato. Dulce juventud.

    Saludos.
    NO ME METERÉIS MIEDO, COBARRRRRRRRDES.

    Posteado por Danuto - Marzo 3, 2004 01:07 AM

  1. kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon. Neniam dum mia vivo mi estis tiel kontenta, tiel trankvila, tiel plena de bena paco, kiel hierau, kiam mi eksciis, ke Mikel-Angelo ne vivas plu. Ni eltiris ci tiun sciigon el nia gvidisto. Li kondukis nin tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en la vastaj koridoroj de Vatikano, tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en dudek aliaj palacoj; li montris al ni la grandan pentrajon de la Siksta Kapelo kaj freskojn, kiuj suficus por freskigi la tutan cielon, -- preskau cio estis farita de Mikel-Angelo. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon.

    Posteado por abba - Enero 21, 2005 09:11 PM

  1. kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon. Neniam dum mia vivo mi estis tiel kontenta, tiel trankvila, tiel plena de bena paco, kiel hierau, kiam mi eksciis, ke Mikel-Angelo ne vivas plu. Ni eltiris ci tiun sciigon el nia gvidisto. Li kondukis nin tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en la vastaj koridoroj de Vatikano, tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en dudek aliaj palacoj; li montris al ni la grandan pentrajon de la Siksta Kapelo kaj freskojn, kiuj suficus por freskigi la tutan cielon, -- preskau cio estis farita de Mikel-Angelo. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon.

    Posteado por oven - Enero 23, 2005 12:43 AM

  1. idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon. Neniam dum mia vivo mi estis tiel kontenta, tiel trankvila, tiel plena de bena paco, kiel hierau, kiam mi eksciis, ke Mikel-Angelo ne vivas plu. Ni eltiris ci tiun sciigon el nia gvidisto. Li kondukis nin tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en la vastaj koridoroj de Vatikano, tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en dudek aliaj palacoj; li montris al ni la grandan pentrajon de la Siksta Kapelo kaj freskojn, kiuj suficus por freskigi la tutan cielon, -- preskau cio estis farita de Mikel-Angelo. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon.

    Posteado por john - Febrero 12, 2005 05:37 PM

Deja tu comentario: