cuadernillo desencuadernado

Marzo 15, 2004

Parece que por un momento este país ha puesto por delante el valor de la verdad al valor del euro

Eso me decía una amiga en un mensaje al móvil cuando supimos cuál era el resultado de estas elecciones. Reconozco que siempre he sido un descreído de la democracia. Hoy, sin embargo, he sentido verdadero placer cuando en la televisión anunciaban que los que han contribuido de forma más que directa a la salvajada de Atocha, han sido descolgados de lo que más desean: el poder.

Aún así, me da la sensación de que continuamos observando el dedo que señala, en vez de lo que señala. Digo, que no somos demasiado conscientes de la carga de responsabilidad que estos señores, con el bigotes al frente, jamás han reconocido.

Fuimos millones los que salimos a la calle para manifestar nuestra postura contraria al apoyo de una guerra. Recuerdo que había gente de toda condición e ideología, y por tanto, supongo, con diversas razones para danzar por las calles gritando el no a la guerra. Sin embargo, no valió para nada. Intereses muy concretos se superpusieron a la manifestación popular.

Pero eso se olvidó, así como tantos otros embustes y manipulaciones. Los muertos -hubo muchos en aquel país- cuando están lejos no huelen ni molestan. Así que seguimos con nuestros asuntos en normalidad. Leía las estadísticas sobre el pronóstico de resultados electorales y se me caía el alma al suelo.

Cuando nos devuelven con la misma moneda, y caen doscientos muertos de un golpe, y miles de vivos en desgracia que quedarán marcados para toda la vida, entonces, sí reaccionamos. Y es que si esto no nos hace salir a la calle, si no nos mueve a exigir la verdad, estamos listos...

Ojalá, la próxima vez no sea necesario llegar hasta este punto para evitar vernos en esta situación. Ojalá que hayamos aprendido. Porque si bien es cierto que todos íbamos en esos trenes, porque eran personas como nosotros, con nuestras costumbres, y por eso mismo podemos entender su dolor, no es menos cierto que también estábamos en cierta forma dentro de las mochilas de esos asesinos, en la misma medida en que no evitamos nuestra participación en el asesinato de otras muchas personas en un país lejano.

Ojalá algún día juzguen a Aznar y sus cómplices por crímenes a la humanidad. Y ojalá sufra en piel propia toda la desgracia que ha causado, allí y aquí.

Comentarios:

  1. El pueblo de este pais nuestro ya le juzgo ayer y dando una leccion que ha pasado a la historia de la perdida de elecciones.

    Posteado por Audrey - Marzo 15, 2004 10:40 AM

  1. Areté. Muy interesante reflexión la tuya. A pesar de todas esas manifestaciones habría igualmente ganado Aznar de no ser por esas bombas.

    Ganó ZP, no por las mentiras del PP, sino porque algunos no le han perdonado que nos haya dejado herir de muerte.

    Que idiotas somos.

    Posteado por ubu - Marzo 15, 2004 11:32 AM

  1. Las elecciones con más participación ciudadana y gana un partido de izquierdas ¿esto significará algo?
    Los españoles son de izquierdas pero no ejercitaban su derecho ante las urnas, ¿quizás?

    Posteado por apio, la rojilla - Marzo 15, 2004 12:21 PM

  1. Apio, así de simple. La derecha siempre vota, la izquierda somos todos unos descreidos que nos quedamos en casa quejándonos de que siempre perdemos...

    Posteado por Anakinet - Marzo 15, 2004 02:06 PM

  1. Decía DefCon2:
    «España ya no es roja,
    España no es azul,
    España ahora y siempre
    es negra como el betún».

    Y aunque sea una exageración, no dejan de tener cierta razón. Para nuestra desgracia.

    Saludos.

    Posteado por Danuto - Marzo 16, 2004 12:42 AM

  1. Aún hay gente a la que parece que esos 202 muertos no les importan, aunque muchos ya se hayan dado cuenta.
    Veremos que pasa ahora.

    Posteado por Cvalda - Marzo 21, 2004 11:55 PM

  1. There is no great genius without some touch of madness.

    Posteado por penis enlargement - Octubre 17, 2004 04:50 AM

  1. per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon. Neniam dum mia vivo mi estis tiel kontenta, tiel trankvila, tiel plena de bena paco, kiel hierau, kiam mi eksciis, ke Mikel-Angelo ne vivas plu. Ni eltiris ci tiun sciigon el nia gvidisto. Li kondukis nin tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en la vastaj koridoroj de Vatikano, tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en dudek aliaj palacoj; li montris al ni la grandan pentrajon de la Siksta Kapelo kaj freskojn, kiuj suficus por freskigi la tutan cielon, -- preskau cio estis farita de Mikel-Angelo. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon.

    Posteado por bill - Enero 21, 2005 09:08 PM

  1. nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon. Neniam dum mia vivo mi estis tiel kontenta, tiel trankvila, tiel plena de bena paco, kiel hierau, kiam mi eksciis, ke Mikel-Angelo ne vivas plu. Ni eltiris ci tiun sciigon el nia gvidisto. Li kondukis nin tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en la vastaj koridoroj de Vatikano, tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en dudek aliaj palacoj; li montris al ni la grandan pentrajon de la Siksta Kapelo kaj freskojn, kiuj suficus por freskigi la tutan cielon, -- preskau cio estis farita de Mikel-Angelo. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon.

    Posteado por ilar - Enero 21, 2005 09:10 PM

  1. tute ne komprenas la sarkasmon. Neniam dum mia vivo mi estis tiel kontenta, tiel trankvila, tiel plena de bena paco, kiel hierau, kiam mi eksciis, ke Mikel-Angelo ne vivas plu. Ni eltiris ci tiun sciigon el nia gvidisto. Li kondukis nin tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en la vastaj koridoroj de Vatikano, tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en dudek aliaj palacoj; li montris al ni la grandan pentrajon de la Siksta Kapelo kaj freskojn, kiuj suficus por freskigi la tutan cielon, -- preskau cio estis farita de Mikel-Angelo. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon.

    Posteado por luca - Enero 23, 2005 12:40 AM

  1. venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon. Neniam dum mia vivo mi estis tiel kontenta, tiel trankvila, tiel plena de bena paco, kiel hierau, kiam mi eksciis, ke Mikel-Angelo ne vivas plu. Ni eltiris ci tiun sciigon el nia gvidisto. Li kondukis nin tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en la vastaj koridoroj de Vatikano, tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en dudek aliaj palacoj; li montris al ni la grandan pentrajon de la Siksta Kapelo kaj freskojn, kiuj suficus por freskigi la tutan cielon, -- preskau cio estis farita de Mikel-Angelo. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon.

    Posteado por nixon - Enero 23, 2005 12:42 AM

  1. gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon. Neniam dum mia vivo mi estis tiel kontenta, tiel trankvila, tiel plena de bena paco, kiel hierau, kiam mi eksciis, ke Mikel-Angelo ne vivas plu. Ni eltiris ci tiun sciigon el nia gvidisto. Li kondukis nin tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en la vastaj koridoroj de Vatikano, tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en dudek aliaj palacoj; li montris al ni la grandan pentrajon de la Siksta Kapelo kaj freskojn, kiuj suficus por freskigi la tutan cielon, -- preskau cio estis farita de Mikel-Angelo. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon.

    Posteado por paula - Febrero 12, 2005 05:35 PM

  1. li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon. Neniam dum mia vivo mi estis tiel kontenta, tiel trankvila, tiel plena de bena paco, kiel hierau, kiam mi eksciis, ke Mikel-Angelo ne vivas plu. Ni eltiris ci tiun sciigon el nia gvidisto. Li kondukis nin tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en la vastaj koridoroj de Vatikano, tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en dudek aliaj palacoj; li montris al ni la grandan pentrajon de la Siksta Kapelo kaj freskojn, kiuj suficus por freskigi la tutan cielon, -- preskau cio estis farita de Mikel-Angelo. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon.

    Posteado por caresite - Febrero 12, 2005 05:36 PM

Deja tu comentario: