cuadernillo desencuadernado

Abril 26, 2004

Leía ayer una noticia (no coloco el vínculo, que estoy perezoso) en la que se contaba, al son del tambor y el clarín, la hazaña de un muchacho soldado en la guerra de Irak. La hazaña consistió en morirse, o mejor dicho, que lo asesinaran. Y contaría como un muerto más, así de insignificante, sino fuera porque renunció en su país, los Estados Juntitos, a un contrato millonario para alistarse en el ejército, dejando a su jovenzuela esposa esperando su regreso. Cosas del patriotismo, supongo.

Reconozco que lo primero que pensé al leerlo es que al hombre ése le faltaba un verano. También, que la culpa la tenía la educación patológica a la que someten a sus niños los yanquis de banderita y cabeza cuadrada. Una amiga estadounidense me aclaró que no es tanto, que la mayor parte de los soldaditos se alistan por los motivos universales que mueven a los mozos de cualquier nación, o sea, ganarse la vida.

Entonces sí que me quedó claro. Un pringado que ve el futuro negro como el sobaco de un grillo decide jugarse la vida, no por ningún aguilucho colgado en un pedazo de tela, sino por sobrevivir (curiosa paradoja, por otro lado). Le mandan al otro barrio y sí, vale, marcha para allá con la banderita sobre el féretro y todos los honores. Pero es un número más en la cuenta. En cambio, a otro elemento se le va la pinza mientras escucha un telediario y decide dejar a un lado una vida exitosa, tres millones de euros de exitosa concretamente, para ir a luchar... ¡por la patria! Por tal sacrificio, ni que decir tiene, recibe la mención pública de "héroe".

Pues a mí que me lo expliquen. Porque o a mí ya me tiene arrinconado el Alzheimer, o es que a estas alturas ya no atinamos a distinguir a los héroes de los gilipollas.

Comentarios:

  1. seguro que es pura propaganda, a estas alturas lo unico que conmuebe a los americanos son esta historias.
    ya estan empezando a manifestarse en contra de la guerra igual que hicieron cuando vietnam.

    Posteado por cedrik - Abril 26, 2004 06:27 PM

  1. Ahí le has dado, ahí...
    Dicen que un buen libro se distingue por su buen inicio. Este buen post se distingue por su espléndido final.
    Reverencia.

    Posteado por Danuto - Abril 26, 2004 11:57 PM

  1. No, no reverencies, que me da en las napias que todavía no has superado la resaca, y acabo de limpiar el suelo...

    Posteado por Areté - Abril 27, 2004 02:23 AM

  1. Ahí sí que has estado agudo, Areté. Y eso que no lo viste en vivo y en directo...

    Posteado por carmen - Abril 27, 2004 02:44 AM

  1. Ahí sí que has estado agudo, Areté. Y eso que no lo viste en vivo y en directo... :-))))

    Posteado por carmen - Abril 27, 2004 02:44 AM

  1. ARGH! siempre meto la patita... borra, borra!

    Posteado por carmen - Abril 27, 2004 02:45 AM

  1. Jajaja... No, no borro, después de todo hasta la patita tienes simpática. Y no está mal que se lo lleve doble (como los güisquis que se metió entre pecho y espalda, seguro). Ahora... agradecería alguna anécdota al respecto, seguro que se marcó una jota entre esos hermosos jardines de acelgas que os marcáis por ahí (jua jua jua).

    Posteado por Areté - Abril 27, 2004 03:28 AM

  1. Sí, hombre, como para bailar estaba uno. Me bamboleaba bastante, por si te sirve :)

    Posteado por Danuto - Abril 29, 2004 12:40 AM

  1. Ik ga totaal akkoord. Ware Thats, mijn oom altijd vertelde me dat. Ik houd van uw adviezen en ik zal vaker uw plaats voortaan bezoeken. Dank voor grote inhoud, houdt het goede werk. Ongelooflijk er zijn geen dergelijke goede plaatsen zoals van u. Als mijn bovengenoemde grootvader: het goede werk zal altijd appriciated zijn. Ten slotte zou ik willen toevoegen dat vele mensen niet aith akkoord zouden gaan dat het soort adviezen maar dont, harder houdt opgeeft!

    Posteado por Grizzlie - Diciembre 3, 2004 01:31 AM

  1. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon. Neniam dum mia vivo mi estis tiel kontenta, tiel trankvila, tiel plena de bena paco, kiel hierau, kiam mi eksciis, ke Mikel-Angelo ne vivas plu. Ni eltiris ci tiun sciigon el nia gvidisto. Li kondukis nin tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en la vastaj koridoroj de Vatikano, tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en dudek aliaj palacoj; li montris al ni la grandan pentrajon de la Siksta Kapelo kaj freskojn, kiuj suficus por freskigi la tutan cielon, -- preskau cio estis farita de Mikel-Angelo. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon.

    Posteado por donald - Enero 21, 2005 08:59 PM

  1. komprenas la sarkasmon. Neniam dum mia vivo mi estis tiel kontenta, tiel trankvila, tiel plena de bena paco, kiel hierau, kiam mi eksciis, ke Mikel-Angelo ne vivas plu. Ni eltiris ci tiun sciigon el nia gvidisto. Li kondukis nin tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en la vastaj koridoroj de Vatikano, tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en dudek aliaj palacoj; li montris al ni la grandan pentrajon de la Siksta Kapelo kaj freskojn, kiuj suficus por freskigi la tutan cielon, -- preskau cio estis farita de Mikel-Angelo. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon.

    Posteado por jeb - Enero 23, 2005 12:30 AM

  1. de Mikel-Angelo. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon. Neniam dum mia vivo mi estis tiel kontenta, tiel trankvila, tiel plena de bena paco, kiel hierau, kiam mi eksciis, ke Mikel-Angelo ne vivas plu. Ni eltiris ci tiun sciigon el nia gvidisto. Li kondukis nin tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en la vastaj koridoroj de Vatikano, tra mejloj da pentrajoj kaj skulptajoj en dudek aliaj palacoj; li montris al ni la grandan pentrajon de la Siksta Kapelo kaj freskojn, kiuj suficus por freskigi la tutan cielon, -- preskau cio estis farita de Mikel-Angelo. Ni decidis uzi kontrau li rimedon, per kiu ni venkis jam multajn gvidistojn -- malsago kaj idiotaj demandoj. Ci tiuj kreitajoj nenion suspektas -- ili tute ne komprenas la sarkasmon.

    Posteado por remote - Febrero 12, 2005 05:29 PM

Deja tu comentario: